Posts tonen met het label ASV. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ASV. Alle posts tonen
zondag 15 mei 2011
ASV 4 eindigt als 2e en promoveert naar de 3e klasse KNSB!
zondag 28 maart 2010
ASV 3 officieel gedegradeerd
Gisteren met het derde team van de Arnhemsche Schaak Vereeniging de achtste nederlaag op rij geleden in de KNSB-competitie. Degradatie naar de OSBO Promotieklasse is daarmee officieel een feit geworden.
In Lonneker (vlakbij Enschede) speelden we tegen de plaatselijke SV in het clubgebouw van de IJsvereniging. Een gebouw dat zich eigenlijk niet leent om een (KNSB-) wedstrijd te 'hosten'. Er is geen aparte zaal waar geanalyseerd kan worden en de toiletten waren al geruime tijd niet meer schoongemaakt. De wedstrijdleider deed helaas weinig om de stilte in de speelzaal te bewaren, zodat het er rumoerig was nadat enkele partijen afgelopen waren.
Ook met een tactische opstelling waren we dit keer kansloos. Mijn eigen partij verliep aanvankelijk op rolletjes. Kwam goed uit de opening, maar na een onnauwkeurigheid in het vroege middenspel stond het ongeveer gelijk. Mijn tegenstander bood al na 15 zetten remise aan, maar daarvoor was ik niet naar Lonneker gekomen. Het kost je toch een hele zaterdag, zo'n schaakpartij. In het middenspel won ik door een fout van mijn tegenstander een pion en kon ik gaan denken aan winst, maar mijn tegenstander kreeg een sterk paard op c5 en druk tegen mijn a-pion. Op een tactisch moment, ik had nog 4 minuten voor 7 zetten, bood hij opnieuw remise aan. Omdat ik dacht de pion te moeten teruggeven (op straffe van zetherhaling) en omdat de varianten in mijn hoofd duizelden nam ik het aanbod aan.
Op dat moment stonden we met ½-1½ achter en daarna ging het van kwaad tot erger. Bij een 1½-5½ achterstand was alleen onze teamcaptain Jochem Woestenburg nog bezig om een pluspion tot winst te brengen. Hij slaagde daar knap in, ondanks alle rumoer in de zaal. Met een 2½-5½ nederlaag keerden we huiswaarts, waar we heerlijk hebben gegeten bij de ASV chinees (Kwong Chow) in de Steenstraat.
Over drie weken is de gezamenlijke slotronde in Deventer. Hopelijk mogen zowel het team als ikzelf dan eindelijk eens het zoet der overwinning proeven.
In Lonneker (vlakbij Enschede) speelden we tegen de plaatselijke SV in het clubgebouw van de IJsvereniging. Een gebouw dat zich eigenlijk niet leent om een (KNSB-) wedstrijd te 'hosten'. Er is geen aparte zaal waar geanalyseerd kan worden en de toiletten waren al geruime tijd niet meer schoongemaakt. De wedstrijdleider deed helaas weinig om de stilte in de speelzaal te bewaren, zodat het er rumoerig was nadat enkele partijen afgelopen waren.
Ook met een tactische opstelling waren we dit keer kansloos. Mijn eigen partij verliep aanvankelijk op rolletjes. Kwam goed uit de opening, maar na een onnauwkeurigheid in het vroege middenspel stond het ongeveer gelijk. Mijn tegenstander bood al na 15 zetten remise aan, maar daarvoor was ik niet naar Lonneker gekomen. Het kost je toch een hele zaterdag, zo'n schaakpartij. In het middenspel won ik door een fout van mijn tegenstander een pion en kon ik gaan denken aan winst, maar mijn tegenstander kreeg een sterk paard op c5 en druk tegen mijn a-pion. Op een tactisch moment, ik had nog 4 minuten voor 7 zetten, bood hij opnieuw remise aan. Omdat ik dacht de pion te moeten teruggeven (op straffe van zetherhaling) en omdat de varianten in mijn hoofd duizelden nam ik het aanbod aan.
Op dat moment stonden we met ½-1½ achter en daarna ging het van kwaad tot erger. Bij een 1½-5½ achterstand was alleen onze teamcaptain Jochem Woestenburg nog bezig om een pluspion tot winst te brengen. Hij slaagde daar knap in, ondanks alle rumoer in de zaal. Met een 2½-5½ nederlaag keerden we huiswaarts, waar we heerlijk hebben gegeten bij de ASV chinees (Kwong Chow) in de Steenstraat.
Over drie weken is de gezamenlijke slotronde in Deventer. Hopelijk mogen zowel het team als ikzelf dan eindelijk eens het zoet der overwinning proeven.
zondag 13 september 2009
Open Schaak Kampioenschap Arnhem (OSKA)
Het spelen van een weekendtoernooi is erg zwaar (5 of 6 serieuze krachtmetingen in 1 weekend!) en had me dan ook na de mindere resultaten in Den Haag (nov 2008) en Delft (jan 2009) voorgenomen om er niet meer aan mee te doen. Toch heb ik in het weekend van 4 t/m 6 september deelgenomen aan het Open Schaak Kampioenschap van Arnhem. Als lid van de organiserende vereniging wilde ik het eigen toernooi wel een keer meemaken en de speelzaal ligt voor mij op slechts 5 minuten fietsen.
Speelde mee in de sterk bezette hoofdgroep en was op rating als 61e geplaatst, van 65 deelnemers. Na vrijdagmiddag samen met een vriendin 2,5 uur gelopen te hebben over de Veluwezoom, begon ik vol goede moed aan het toernooi.
1e ronde
In de eerste ronde mocht ik met wit tegen Jeroen Bosch van Rosenthal (2003). In een Franse partij ging ik al op zet 10 in de fout, waardoor ik de geofferde pion niet meer terug zag. Dacht heel even enige compensatie te hebben, maar Jeroen verdedigde zich erg nauwkeurig en toen hij met f6 de stelling kon openbreken was het snel gedaan. Net als in Wenen een kansloze start.
2e ronde
In de tweede ronde had ik een bye genomen, zodat er in ieder geval 1 dag in het weekend uitgeslapen kan worden. Ook mooi de tijd om boodschappen te halen en in de stad nog snel wat inkopen te doen.
3e ronde
In de 3e ronde speelde ik met zwart tegen Wil Sparreboom (1962), een speler die ik vaak zag bij het Open Prometheus Kampioenschap in Delft maar waar ik nog niet eerder tegen gespeeld had. In een door mij niet eerder gespeelde openingsvariant kostte het me veel tijd om een min of meer gelijke stelling te bereiken. In onderstaande stelling negeerde wit de dreiging Pxd4 en speelde 20. Tc1.
De consequenties van 20. ... Pxd4 rekende ik niet goed door en koos voor het m.i. veilige 20. ... De7. Had ik wel goed gerekend dan had ik voordeel kunnen halen na 20. ... Pxd4 21. Txc7 Pxf5 22. Txb7 Tc2 23. Pd3 Te4 24. Lc3 Ph4 24. Td7 Pxg2 25. Txe4 dxe4 26. Txd6 exd3 27. Txd3 Pxf4.
Na 20. ... De7 was het niet zwart, maar wit die een pion won: 21. Txc8 Txc8 22. Pxf7 Dxf7 23. Dxe6 Dxe6 24. Txe6. Simpel eigenlijk, had ik niet mogen missen.
In het vervolg speelde wit onnauwkeurig en kon ik afwikkelen naar een toreneindspel met 3 tegen 2 op de koningsvleugel dat eenvoudig remise te houden was. Zeker toen wit koos voor het eindspel met f en h pion. Dat is theoretisch ook zonder zwarte g-pion nog vaak remise. Opluchting overheerste na deze ronde, omdat ik de gemiste kans pas bij thuiskomst met de computer zag.
ronde 4
In de 4e ronde speelde ik met wit tegen Morris Merza (1951), een sterke jeugdspeler van Pallas uit Deventer. In een Pirc met tegengestelde rokades leek zwart wat eerder met zijn aanval tegen de witte koning, zodat ik koos voor een vroege dameruil. Omdat ik met het verkeerde stuk terugsloeg kwam de b-lijn open waarover zwart enige druk kon uitoefenen. Ik ruilde onhandig een toren en zwart kon binnenkomen en een pion meepakken. Even dacht ik het eindspel van T+L met een pion minder te kunnen keepen omdat er lopers van ongelijke kleur op het bord stonden, maar Morris haalde me snel uit die droom. Hij wandelde met zijn koning naar b3 en ruilde zijn toren voor mijn loper en een aantal pionnen, waarna die niet meer te houden waren.
ronde 5
In de vijfde ronde zou ik een papier gelijkwaardige speler krijgen, maar die had zich 's morgens ziek afgemeld bij de organisatie. Als invaller had de organisatie ASV-er Léon van Tol bereid gevonden om op zondagmorgen aan te treden. Niet echt een gelijkwaardige tegenstander met 2139 elo, maar liever een interessante verliespartij dan op zondagmorgen vroeg je bed uit en geen tegenstander hebben.
Met zwart werd ik geconfronteerd met een Engelse opening en tot in het vroege middenspel kon ik het aardig bijbenen. Wit had weliswaar wat druk, maar ik had nog geen echte zwaktes in mijn stelling. Daarna bega ik een aantal onnauwkeurigheden en weet Léon zijn stelling te verbeteren en het spel van de damevleugel naar de koningsvleugel te verleggen. Als ik denk een pion te ruilen schuift wit deze simpel door, hetgeen me uiteindelijk een stuk kost. De rest had ik me eigenlijk kunnen besparen. Na 5 ronden pas 1 punt achter mijn naam, inclusief het halfje van de bye. Er zal in ronde 6 gewonnen moeten worden om hier geen elopunten te verliezen.
ronde 6
In de laatste ronde speel ik met wit tegen Michel Auwens. Na de zware en lange partijen op zaterdagavond en zondagmorgen zit ik er redelijk doorheen en speel snel mijn zetjes. In een Philidor mis ik een kansje op voordeel en vervolg met een mindere zet, waardoor juist zwart wat beter komt te staan. Alle zware stukken worden geruild en er ontstaat een eindspel van P+L tegen het loperpaar van zwart. Heb me ingesteld op het hoogst haalbare: remise. Ik heb dan ook niet door dat Michel het verkeerd speelt en er een voor wit gewonnen eindspel op het bord komt. Op weg naar huis fietsend begint het tot me door te dringen dat ik zwart kan uit temperen en een gewonnen pionneneindspel over houd.
Zo gaat dat als je niet lekker in het toernooi zit. Met 1½ uit 6, een TPR van 1749 en een verlies van 12 ratingpunten eindig als 61e van 65 deelnemers.
Complimenten aan ASV voor de voortreffelije organisatie en de leuke verslaggeving op Internet, inclusief partijen uit de A- en B-groep.
Na dit weekend weet ik het zeker: nooit meer een weekendtoernooi! Of volgend jaar toch weer het OSKA?
Speelde mee in de sterk bezette hoofdgroep en was op rating als 61e geplaatst, van 65 deelnemers. Na vrijdagmiddag samen met een vriendin 2,5 uur gelopen te hebben over de Veluwezoom, begon ik vol goede moed aan het toernooi.
1e ronde
In de eerste ronde mocht ik met wit tegen Jeroen Bosch van Rosenthal (2003). In een Franse partij ging ik al op zet 10 in de fout, waardoor ik de geofferde pion niet meer terug zag. Dacht heel even enige compensatie te hebben, maar Jeroen verdedigde zich erg nauwkeurig en toen hij met f6 de stelling kon openbreken was het snel gedaan. Net als in Wenen een kansloze start.
2e ronde
In de tweede ronde had ik een bye genomen, zodat er in ieder geval 1 dag in het weekend uitgeslapen kan worden. Ook mooi de tijd om boodschappen te halen en in de stad nog snel wat inkopen te doen.
3e ronde
In de 3e ronde speelde ik met zwart tegen Wil Sparreboom (1962), een speler die ik vaak zag bij het Open Prometheus Kampioenschap in Delft maar waar ik nog niet eerder tegen gespeeld had. In een door mij niet eerder gespeelde openingsvariant kostte het me veel tijd om een min of meer gelijke stelling te bereiken. In onderstaande stelling negeerde wit de dreiging Pxd4 en speelde 20. Tc1.
De consequenties van 20. ... Pxd4 rekende ik niet goed door en koos voor het m.i. veilige 20. ... De7. Had ik wel goed gerekend dan had ik voordeel kunnen halen na 20. ... Pxd4 21. Txc7 Pxf5 22. Txb7 Tc2 23. Pd3 Te4 24. Lc3 Ph4 24. Td7 Pxg2 25. Txe4 dxe4 26. Txd6 exd3 27. Txd3 Pxf4.
Na 20. ... De7 was het niet zwart, maar wit die een pion won: 21. Txc8 Txc8 22. Pxf7 Dxf7 23. Dxe6 Dxe6 24. Txe6. Simpel eigenlijk, had ik niet mogen missen.
In het vervolg speelde wit onnauwkeurig en kon ik afwikkelen naar een toreneindspel met 3 tegen 2 op de koningsvleugel dat eenvoudig remise te houden was. Zeker toen wit koos voor het eindspel met f en h pion. Dat is theoretisch ook zonder zwarte g-pion nog vaak remise. Opluchting overheerste na deze ronde, omdat ik de gemiste kans pas bij thuiskomst met de computer zag.
ronde 4
In de 4e ronde speelde ik met wit tegen Morris Merza (1951), een sterke jeugdspeler van Pallas uit Deventer. In een Pirc met tegengestelde rokades leek zwart wat eerder met zijn aanval tegen de witte koning, zodat ik koos voor een vroege dameruil. Omdat ik met het verkeerde stuk terugsloeg kwam de b-lijn open waarover zwart enige druk kon uitoefenen. Ik ruilde onhandig een toren en zwart kon binnenkomen en een pion meepakken. Even dacht ik het eindspel van T+L met een pion minder te kunnen keepen omdat er lopers van ongelijke kleur op het bord stonden, maar Morris haalde me snel uit die droom. Hij wandelde met zijn koning naar b3 en ruilde zijn toren voor mijn loper en een aantal pionnen, waarna die niet meer te houden waren.
ronde 5
In de vijfde ronde zou ik een papier gelijkwaardige speler krijgen, maar die had zich 's morgens ziek afgemeld bij de organisatie. Als invaller had de organisatie ASV-er Léon van Tol bereid gevonden om op zondagmorgen aan te treden. Niet echt een gelijkwaardige tegenstander met 2139 elo, maar liever een interessante verliespartij dan op zondagmorgen vroeg je bed uit en geen tegenstander hebben.
Met zwart werd ik geconfronteerd met een Engelse opening en tot in het vroege middenspel kon ik het aardig bijbenen. Wit had weliswaar wat druk, maar ik had nog geen echte zwaktes in mijn stelling. Daarna bega ik een aantal onnauwkeurigheden en weet Léon zijn stelling te verbeteren en het spel van de damevleugel naar de koningsvleugel te verleggen. Als ik denk een pion te ruilen schuift wit deze simpel door, hetgeen me uiteindelijk een stuk kost. De rest had ik me eigenlijk kunnen besparen. Na 5 ronden pas 1 punt achter mijn naam, inclusief het halfje van de bye. Er zal in ronde 6 gewonnen moeten worden om hier geen elopunten te verliezen.
ronde 6
In de laatste ronde speel ik met wit tegen Michel Auwens. Na de zware en lange partijen op zaterdagavond en zondagmorgen zit ik er redelijk doorheen en speel snel mijn zetjes. In een Philidor mis ik een kansje op voordeel en vervolg met een mindere zet, waardoor juist zwart wat beter komt te staan. Alle zware stukken worden geruild en er ontstaat een eindspel van P+L tegen het loperpaar van zwart. Heb me ingesteld op het hoogst haalbare: remise. Ik heb dan ook niet door dat Michel het verkeerd speelt en er een voor wit gewonnen eindspel op het bord komt. Op weg naar huis fietsend begint het tot me door te dringen dat ik zwart kan uit temperen en een gewonnen pionneneindspel over houd.
Zo gaat dat als je niet lekker in het toernooi zit. Met 1½ uit 6, een TPR van 1749 en een verlies van 12 ratingpunten eindig als 61e van 65 deelnemers.
Complimenten aan ASV voor de voortreffelije organisatie en de leuke verslaggeving op Internet, inclusief partijen uit de A- en B-groep.
Na dit weekend weet ik het zeker: nooit meer een weekendtoernooi! Of volgend jaar toch weer het OSKA?
zondag 30 augustus 2009
Schaakseizoen traditioneel geopend
Veel verenigingen, zo ook mijn nieuwe club ASV Arnhem, opent het schaakseizoen traditioneel met een simultaan tegen de clubkampioen. De opkomst afgelopen donderdag was erg matig, 22 deelnemers slechts. Tevoren was bepaald dat niet alleen de regerend clubkampioen, Guust Homs, maar ook de runner up en bekerkampioen Wouter van Rijn de simultaan zouden verzorgen. Guust speelde tegen 9 negenstanders, Wouter tegen 13.
Ik mocht het opnemen tegen Guust en kwam redelijk uit de opening. In het middenspel stoomde Guust met zijn h-pion op om mijn paard van g6 te verjagen, maar hij had gemist dat zwart dan op d3 (en evt. e1) kan slaan met pionwinst.
In deze stelling speelde Guust 20. h5, hetgeen na 20. ... Pxd3 21. Dxd3 (21. hxg6 Pxe1 of 21. Txe8 Txe8 22. hxg6 Dxg6) 21. ... Pf4 een pion kost.
Even later miste ik nog een klein kansje op wat groter voordeel dan in de partij.
In deze stelling speelde ik 29. ... De5, omdat ik geen duidelijk voordeel zag in 29. ... Dh2+. Rybka liet me zien dat Dh2+ toch te preferen is boven het gespeelde De5. Na 29. ... Dh2+ 30. Kf1 Pf6 dreigt zwart Dh1+ en Lg4 met dodelijke penning. Wit moet voortzetten met 31. Ke1, waarna volgt: 31. ... Dg1+ 32. Pf1 Pe4 33. Pe2 Dxf1+ 34. Kxf1 Pd2+ 35. Kg1 Pxf3+ 36. gxf3 en zwart staat een erg gezonde pion voor.
De partij verliep als volgt: 29. ... De5 30. Pf1 De1 31. De2 Dxe2 en remise gegeven. Zwart blijft een pion voor na 32. Pxe2 Lb5 33. Pf4 Lxf1 34. Kxf1, maar omdat Guust steeds sneller aan mijn bord verscheen had ik geen zin om deze stelling 'uit te vluggeren'.
Heb niet alle uitslagen mee gekregen, maar volgens mij scoorde Guust 4 overwinningen, 4 remises en 1 nederlaag. Ondanks slechts 9 negenstanders een zware avond voor Guust. Wouter deed het aanmerkelijk beter en scoorde 10,5 uit 13 (+9=3-1)
Volgende week start de interne competitie.
Ik mocht het opnemen tegen Guust en kwam redelijk uit de opening. In het middenspel stoomde Guust met zijn h-pion op om mijn paard van g6 te verjagen, maar hij had gemist dat zwart dan op d3 (en evt. e1) kan slaan met pionwinst.
In deze stelling speelde Guust 20. h5, hetgeen na 20. ... Pxd3 21. Dxd3 (21. hxg6 Pxe1 of 21. Txe8 Txe8 22. hxg6 Dxg6) 21. ... Pf4 een pion kost.
Even later miste ik nog een klein kansje op wat groter voordeel dan in de partij.
In deze stelling speelde ik 29. ... De5, omdat ik geen duidelijk voordeel zag in 29. ... Dh2+. Rybka liet me zien dat Dh2+ toch te preferen is boven het gespeelde De5. Na 29. ... Dh2+ 30. Kf1 Pf6 dreigt zwart Dh1+ en Lg4 met dodelijke penning. Wit moet voortzetten met 31. Ke1, waarna volgt: 31. ... Dg1+ 32. Pf1 Pe4 33. Pe2 Dxf1+ 34. Kxf1 Pd2+ 35. Kg1 Pxf3+ 36. gxf3 en zwart staat een erg gezonde pion voor.
De partij verliep als volgt: 29. ... De5 30. Pf1 De1 31. De2 Dxe2 en remise gegeven. Zwart blijft een pion voor na 32. Pxe2 Lb5 33. Pf4 Lxf1 34. Kxf1, maar omdat Guust steeds sneller aan mijn bord verscheen had ik geen zin om deze stelling 'uit te vluggeren'.
Heb niet alle uitslagen mee gekregen, maar volgens mij scoorde Guust 4 overwinningen, 4 remises en 1 nederlaag. Ondanks slechts 9 negenstanders een zware avond voor Guust. Wouter deed het aanmerkelijk beter en scoorde 10,5 uit 13 (+9=3-1)
Volgende week start de interne competitie.
Abonneren op:
Posts (Atom)
